1979 yılından bu yana Alanya da ikamet etmekteyim.Köyüme bayramlarda ve özel günlerde fırsat buldukça giderim.

Ramazan bayramının yanılmıyorsam 3. günü köyüme gittim önce mezarlığa giderek ölmüşlerin ruhuna hiç ayırt etmeden dua ettim. tabi önce dedem nenem ve akrabalarımı n mezarlarını annem ile birlikte ziyaret ettim.

Annem oğlum halan hasta önce onun yanına git geçmiş olsun de dedi. Halam beni o kadar severki çocuklarından ayırmaz hatta Alanya dan evliliğime bile vesile oldu her konuda hatta kız istemeye bile onunla gittik.

evden kalktım üzüntü içerisinde halamgile doğru yola çıkdım.bir baktım halam evin eşiğine oturmuş hasta ve bezgin olmasına rağmen benim sesimden tanıdı.kucaklaşdık.hal hatır sorduk.aynı yerde halamın gelini ve komşuları ekmek yapıyorlardı.Halam eski halam değildi çevresine hafifden hafifden koku saçıyordu. gelinine şunu söyledim ağlayarak içim kıyılıyodu.halama bakmıyorsunuz dedim. aldığım cevap şu oldu. o donuz gibi biz bakıyoruz o altını ıslatıyo dediler. sizler dün çocuktunuz bugün orta yaşlı yarın damı böyle kalacaksınız.hepimiz yaşlanacağız.böyle kalmıyacağız dedim.. ve oracıktan moralim bozuk şekilde halamın elini öperek ayrıldım.

Alanya ya geldim. birkaç gün sonra kardeşi öğretmen Ali KÜÇÜKAYAZ' telefon ile aradım. konuyu aynen aktardım. bana dediği şu oldu bakmıyorlar dedi üzüldüm hocam sanki onun kardeşi değilmiş gibi bu yanıtı verdi.

Yaklaşık bir ay sonra tekrar köye gittim.Anneme halam nasıl oldu diye sorduğumda başını yere eğerek. Allah rahmet eylesin öldü seni arayamadık diye cevap verdi. ben o an yıkılmışdım.

Tekrar halamın evine baş sağlığı için gittim.En zoruda bu oldu benim için ekmek yaptığı yerde halamın bişi sini yapıyorlardı.Dediğim şu oldu hafifden başınız sağ olsun dedim beni görünce yüzüme bakamadılar.çünkü yer aynı yerdi ekmek değil bişi yapıyorlardı.Ayaklarım sanki çözülmüşdü ve oradan ayrıldım.

Büyüklerimize karşı her yerde ve hangi şartlarda olursak olalım,saygılı hoşgörülümüzü kaybetmeden kucaklayalım.Bugün onlar yarın bizleriz.31,05,2008

Raci KÜÇÜKAYAZ