Bir süredir önümüze ısıtılıp ısıtılıp Yalçın Küçük’ün Apo’yla fotoğrafları konuyor. Aynı şey Doğu Perinçek için de geçerli. Önce bir e-mail bombardımanı olarak başladı bunlar. Perinçek’i de Küçük’ü de PKK’lı gibi hedef göstermek amacı taşıyordu. Aynı zamanlarda bu işlerden hiç anlamayan yandaş medyada da yer aldı bu konuya ilişkin haberler ve fotoğraflar.
Yalçın Küçük’ü vurmak için kullanılan bu fotoğrafları, ne garip ki zamanında bizzat Yalçın Küçük kitabında yayınlamıştı. Ama bilmezler ki! Bugün basındaki pek çok solcu-liberali yetiştiren Sokak dergisinin en çarpıcı kapak konusuydu Küçük’ün Apo röportajı. Yıllarca da tartışıldı, ama tam unutuldu derken şimdi yeniden karşımıza çıktı.
Birileri heyecanla bu haberleri veriyor, yeniymiş gibi sunuyor. Çünkü bu fotoğraflar ve bu haberler onlara gizli dosya içinde servis ediliyor ve belli bir amaca yönelik kullanılıyor.
Yandaş medyanın nasıl haber yaptığını tekrar uzun uzadıya anlatmaya gerek yok. Belge sızdırma merkezleriyle iç içe oldukları defalarca kanıtlandı.
Bu dosyanın sızdırıldığı gazeteci de ne acı ki yazdığı haberin yıllar önce bu tartışılıp kapanan bir konu olduğunu bilmiyor.
Görünen o ki yandaş medya tarihi öğrenene kadar bu duruma katlanacağız.
İşte yine Yalçın Küçük, Mesut Yılmaz ve PKK üçgenine ilişkin bir tartışma var. Tarihin derinliklerinden çok gizli bilgiymiş gibi!
Halbuki bu da en az 10 yıllık bir tartışmaya dayanıyor. Bitmiş gitmiş, zamanında konuşulmuş, tartışılmış ve şimdi hiçbir haber değeri yok. Defalarca konuşuldu, haber yapıldı bu konu.
Bu durum neye benziyor biliyor musunuz?
Koca koca adamlar televizyona çıkıp 9 Mart’la 12 Mart arasındaki farkı anlatıyor. Belli ki kendileri yeni öğrenmiş, çok heyecanlanmışlar üzerine konuştukça konuşuyorlar.
Üzerine ciltler dolusu kitap yazılmış, gizli ve bilinmeyen bir şey değil ki. Belgeseller çekilmiş, haberler yapılmış. Her türlü ayrıntısı ortaya çıkmış...
Belli ki zamanında tarih dersine çalışmamışlar.
İşin daha da acısı ise Türk Basını’nda bu haberlerin bayat, bu tartışmaların bitmiş olduğunu anlatacak insan kaynaklarının çok ama çok azalmış olması. Basının cahiliye devri budur işte: Yandaş basının yetersiz gazetecilerine teslim olmak ve haberleri onların üzerinden okumak.
Komik tabii, o ayrı.
Terbiyesiz bir üslup
Söz Yalçın Küçük’ten açılmışken Ahmet Hakan’ın kendisinden ne kadar çirkin ve yakışıksız bir ifadeyle bahsettiğine de değinmem şart. İşi eleştirmek olan bu yazar, maalesef kendisi eleştiriliyorsa bir anda çirkefleşebiliyor. Ne kadar uğraşırsa uğraşsın taşralılığından kurtulamadığını görüyorum böyle yaptıkça da. Küçük’ten “Çatlak Profesör” diye bahsediyor Ahmet Hakan. Onun haddine mi? O İmam Hatip’te okurken Yalçın Küçük bu ülkenin düşünce hayatını değiştiren kitaplar yazıyordu. Beğenin ya da beğenmeyin, ama insana başka bir açıdan bakmasını gösteriyordu.
Hangi hakla onu çatlak diye küçümsemeye kalkıyor, gerçekten şaşıyorum. Polemiklerde bu kadar ucuza kaçmak midemi bulandırıyor.
Hem Ahmet Hakan başka gazetelerde kendi adından sıfatla bahsedilince köpürüyor. Üstelik Ahmet Hakan’a yönelik kullanılan sıfatlar da doğru: Yalçın Küçük “çatlak” değil ama Ahmet Hakan hakikaten de “Hürriyet’in dincisi” ya da “Hürriyet’in İmam Hatiplisi.” Hatta son zamanlarda fazlasıyla “Hürriyet’in tetikçisi.”
Bu konuda duyarlı olanın işine gelmeyenlere mahalle ağzıyla saldırması ne kadar yakışıksız.
Ayrıca hani Hürriyet’te insanlara sıfat takmak, sıfatla eleştirmek artık olmayacaktı? Bunu bizzat Ertuğrul Özkök açıklamıştı. Herhalde gözden kaçtı Ahmet Hakan’ınki.
Bir süredir önümüze ısıtılıp ısıtılıp Yalçın Küçük’ün Apo’yla fotoğrafları konuyor. Aynı şey Doğu Perinçek için de geçerli. Önce bir e-mail bombardımanı olarak başladı bunlar. Perinçek’i de Küçük’ü de PKK’lı gibi hedef göstermek amacı taşıyordu. Aynı zamanlarda bu işlerden hiç anlamayan yandaş medyada da yer aldı bu konuya ilişkin haberler ve fotoğraflar.
